यावी अशी संकटे

आता फक्त एक उणीव भासत आहे

गार हवेच्या झुळुकेची...

अंतरातील उष्म निखारे 

शरिर जाळण्यापुर्विच शांत करण्यासाठी...

आलच तर एखाद तुफानी वादळ सुद्धा याव..

द्वेष,मत्सर,अहंकार,अगदीच मुळापासून उपटून टाकण्यासाठी..
मग असच रात्री एखाद शितल चांदण पडाव..

प्रेम ,सहकार्य ,आदर यांना कुशीमध्ये घेण्यासाठी..

मधून मधून असा भयंकर दुष्काळ पडावा..

छावणीवर का होईना आपली माणस जवळ येण्यासाठी..

त्सुनामीच तुफान सुद्धा याव..

सातासुमुद्रा पलीकडच्या आपल्या लोकांना पुन्हा आपल्यात आणण्यासाठी..

विचित्र देहांमध्ये असा भयंकर वणवा पेटावा,

वासनेची भूक करपून टाकण्यासाठी..

स्वाती नक्षत्राचा पाऊस देखील पडावा,

 जिव्हाळ्याचे मोती बनण्यासाठी..

व्हावी कधी गारपीट भरकटलेल्या 

मानवाला मायेची जाणीव होण्यासाठी,

पहाटेच सगळीकडे दव देखील पसराव..

मित्रत्वाच्या कळ्यांना उमलण्यासाठी..

मी तर म्हणतो यावी अशी अनेक संकटे मानवी जीवनात 

माणुसकीची जाणीव करून देण्यासाठी..

" चमत्काराची " कधी गरजच पडू नये माणसातील देव पाहण्यासाठी....

माणसातील देव पाहण्यासाठी !!!!

- मोहनिश महंमद खुंटे.
(१७/०४/२०१६)

..............................आई !

वेदनांचा जीव तू  दाभणाने ओवीला
गरिबीच्या बागेत तुझ्या मोगरा फुलविला...

उन्हाची ना फिकीर, ना न्हवती तमा काट्याची तुला..
देऊन सुख लेकरा  जन्म दुखाचा भोगिला..

दारिद्र्याच्या भयाण माळरानी बीज कष्टाने तू रोविला
चालता काट्या कुट्यातून घामाने पदर तुझा भिजला

अज्ञानाचा डोंगर तूझ्या लेकरासाठी पार केला
अडाणी आईच्या नशिबी तू एक मास्तर घडविला

क्रमश:
- मोहनिश महमंद खुंटे

सैराट : कोवळ प्रेम,गाढ मैत्री,आणि ह्रदयाचा ठोका चुकेल असा तो क्षण

असा कसा रे देवा तू श्रीमंतांनाच पावतोस.... ?

असा कसा रे देवा तू श्रीमंतांनाच पावतोस.... ?
जोडलेल्या त्या हाताना अन निराश मनांना
तुझ्या दर्शनासाठी ऊन्हात पावसात रांगेत उभे करतोस
ज्यांच्याकडे मात्र VIP पास असतो त्यांच्याच घरी आता तू नांदतोस ..
असा कसा रे देवा तू श्रीमंतांनाच पावतोस.... ?


             कधीतरी त्यांच्याकडे पण बघ जे आयुष्याला कंटाळून जीव देतात
             तू जन्माला घातलंय आणि तूच जगवशील या भोळ्या आशेने शेवटी तुझ्याच दारी येतात
             अस म्हणतात संकटामध्ये सगळ्यांच्या तू नेहमीच धावतोस ..
             असा कसा रे देवा तू श्रीमंतांनाच पावतोस.... ?
तुझ्यासाठी खरतर ही सगळी लेकर सारखीच ना
पण मग एकाला AC मध्ये आरामात नि दुसऱ्याला भर ऊन्हात राब राब राबवतोस
असा कसा रे देवा तू श्रीमंतांनाच पावतोस.... ?
     
            काळ्या आईच्या कुशीतून सोन पिकाव म्हणून त्या गरीब शेतकऱ्याकडून
            किती घाम गाळून घेतोस?
           ऐन काढणीला आलेल्या पिकामंधी कधी वादळ नायतर जोराचा पाऊस देऊन
           तोंडी आलेला घासच तू हिसाकावतोस
            असा कसा रे देवा तू श्रीमंतांनाच पावतोस.... ?
CELEBRATIONS,PARTIES,ENJOYMENTS अशा विश्वातल्यांच्याच
नशिबी आता नेहमी तू दिसतोस
पायाच्या भेगा,हाताच्या जखमा,मणक्याच कधी दुखण ,फाटलेली कपडे आणि वेदनांचे जीवन
असणार्यांपासून आता लांब का पळतोस ?
असा कसा रे देवा तू श्रीमंतांनाच पावतोस.... ?
             एकीकडे नवनविन सुखसोयींनी भरलेल्या SMART CITY मध्ये
            आजकाल तू वास्तव्य करतोस ..
            एक एक थेंब पावसाची वाट पाहणाऱ्या गरीब लेकरांना
            तू वर्षोनुवर्षे पाण्यासाठी तरसवतोस..
            असा कसा रे देवा तू श्रीमंतांनाच पावतोस.... ?
तुला दोष देतोय किंवा कोणता जाब विचारतोय अस समजून चिडू नकोस
तस सगळच काही तू जाणतोस
तरीपण समजत असून न समजल्याच सोंग तू घेतोस.
"तू " असण्यावरच्या विश्वासावरच इथ तुझी लेकर जगतात ..
नशिबी आलेल्या गरीबीच ,लाचारीच ओझं फक्त तुझ्या दर्शनासाठी वागवतात
थकलेल्या या भाबड्या जीवांशी असा कोणता खेळ तू खेळतोस
असा कसा रे देवा तू श्रीमंतांनाच पावतोस.... ?
             इथ SMART CITY,AC,PIZZA,BURGER तुला कोण मागत नाही,
            अशा गोष्टीनी भागेल अशी कसलीच भूक त्या गरीब जीवांना लागत नाही..
            तू कोणता चमत्कार कर अस देखील आम्ही म्हणत नाही...
पण देवा ..........
श्रीमंतांच्या घरात बसून जर तुझ समाधान झालच असेल तर
गरीबाच्या झोपडीचा उंबरठा जमल तर नक्की बघ ..
कित्येक वर्षे ओसाड पडलेल्या धरणीमाईच्या कुशीत भरघोस पिक पसरून बघ..
दगडच उरलेल्या विहिरीमध्ये पावसाच्या सरी टाकून बघ..
डोळ्यांमध्ये येणाऱ्या आसवांच्या जागी सुखाचे चार क्षण देऊन बघ...

-मोहनिश महंमद खुंटे.

           

     

कधी कधी अस वाटत एकदम सगळ छान घडावं..

कधी कधी अस वाटत एकदम सगळ छान घडावं..
रोजच्या तक तकीतून अस एकदम मोकळ व्हाव..

रोज सकाळी उठून आवरून TIME वर तीच बस पकडतोच की..
पण आज थोड LATE उठून जरा उशीराच कामावर पोहचाव..

रोज तेच ते काम शांतपणे करत असताना एकदम ऑफिस मध्ये मोठ्यान गाण म्हणाव
FORMAL ड्रेस रोजच घालतो कि आपण न अचानक आज काहीतरी CASUAL घालून याव...

जेवताना TIFFIN ला बायकोने रोज मेथी,वांग,पालक भराव..
पण आज अचानक आईने चिकन मसाला द्यावं ..

संध्याकाळी थकून घरी येऊन त्याच त्या बातम्या पाहतोच ना.
पण आज मस्त मुलांसोबत गच्चीवर गाण्याच्या भेंड्या आणि लपाछपी खेळावं...

 पाऊस पडला असताना डबक्याच्या बाजू बाजूने सावकाश जातोच कि..
आज मात्र चिंब भिजत त्याच डबक्यातून अगदी पाणी उडवत चालाव ...

रोजच्या गोष्टी तर रोज होतच राहतील ,पण आज अस काहीतरी घडव कि साला जीवनाच गणितच एकदम बदलाव..
तेच ते जीवन जगता जगता आयुष्य कंटाळवाण व्हाव..
पण यार ही जिंदगी तर अशीच राहील आपण मात्र आज अचानक बेफिकीर होऊन उडावं..

..................***............

समाजात अवतीभवती अन्याय छळ पाहून काही पाहिलंच नाही अस दाखवत गुपचूप निघून जातो,
पण आज अचानक त्या अन्याया विरुध्द आपणच आवाज उठवावा अस वाटावं..

आपल्या माणसासाठी आजन्म राब राब राबतोच कि..
आज अचानक कुणा परक्यासाठी  काहीतरी करण्याचा विचार मनात यावं..

सिग्नल वर ५-१० रु. खेळणी ,गुलाब विकणाऱ्या त्या चिमुरड्याकडून एकतरी फुल घेऊन डोक्यावरून त्याच्या प्रेमाचा हात फिरवावा..
रस्त्यावर कटोरी घेऊन बसलेल्याच्या ताटात आज भिक न घालता त्याला पोटभर अन्न द्यावं..

खर आहे ..रोज जगतो त्या आयुष्यातून एक दिवस असापण जागून पाहावा ..
देवाने आपल्यालाच माणूस का बनवलं हा हेतू आपल्यामुळे कुणाच्यातरी चेहऱ्यावर आलेल्या हास्यातूनच आपल्याला कळावा..

हो ना ..कधी कधी अस वाटत एकदम सगळ छान घडावं..
आपल्याकडे  जे आहे तेवढ्यातच आपण खुश राहावं ..
  ज्या सुखाचा आपण नेहमीच पाठलाग करत आलोय ते शेवटी ते आपल्याच अंतरी मिळावं ..
खरचं.. कधी कधी अस वाटत एकदम सगळ छान घडावं......

- मोहनिश महंमद खुंटे .

"प्रेम" नावाचा रोग झालाय तुला .."

आज मीच म्हटल तिला, जा बाई दूर जा माझ्यापासून,
परत भेटायचं पण नाही आपण ,
हळू हळू भेटण ,मग गप्पा बोलण नि हे करता करता
"प्रेम " नावाच व्यसन लागलय तुला........
              ती शांत होऊन म्हणाली , लागू दे रे व्यसन आता काय ,
               सगळच मी तुझ्यातच तर पाहते ,तुझ्यापासून लांब राहून
              काय मिळणार आहे का मला ..?
              मी म्हटल वेडी आहेस तू खरचं ,
              "प्रेम " नावाच व्यसन लागलय तुला.......
                     
जेव्हा भेटलो होतो पहिल्यांदा तेव्हा ती भांडली होती,
चुकून माझ्या पायाची लाथ तिला लागली होती..
नंतर खर तर मीच सॉरी म्हणत चॉकलेट दिल होत तिला ..
घमेंडी पण हुशार अशी काहीतरी वेगळीच दिसली होती ती मला ..
पण आता  "प्रेम " नावाच व्यसन लागल होत  तिला.......
             
              स्वतःची कामे स्वतः करायची नि अभ्यासात सगळ्यात
              पुढे जाण्याची सवय होती तिला ..
              बुजऱ्या मुलींच्यात नसेल कधी पण धिंगाणा मस्ती आवडायची तिला
              पुढे अशीच माझ्यात कशी गुंतली गेली हेच कळाल नाही तीच तिला न माझे मला ..
              पण आता  "प्रेम " नावाच व्यसन लागल होत तिला.......

आयुष्याच्या खरया कसोटीमध्ये माझ्यासारखं माझ्यासोबत
गुंतली गेली होती ती ..मी अडकलोय , हरलोय तरी माझ्या सोबत होती ती ..
तिच्या भविष्याच्या विचाराने जाग केल मला ..
आता तिलाच माझ्यापसुन दूर करून जाग कराव हे जाणवलं होत मला कारण ..
"प्रेम " नावाच व्यसन लागल होत तिला.......

            आज ठरवलं तोडायची सगळी नाती आणि विसरून जायचं तू मला
            खूप बोललो तिला, डोळ्यातून भावना पाण्यासारख्या
            वाहताना पाहिलं होत मी तिला ..
            मी तुझ्याशिवाय पण खुश राहू शकतो हे खोटच का होईना रागावून सांगितल होत     तिला
           आता करणार तरी काय ना ?
            "प्रेम " नावाच व्यसन लागल होत तिला.......

ती दूर जाऊन आता खूप काल उलटला गेला..
आता फोन नाही मेसेज नाही ,यशाचा तलाव तिचा सुखाने भरला गेला ..
कदाचित माझ्यात अडकण्याच्या शिक्षेतून शेवटी सुटका मिळाली होती तिला ..
एवढ्या वर्षांनी आज तिला पाहिलं यशस्वी होताना आणि आठवल ..
हि तीच होती.... कधीतर "प्रेम " नावाच व्यसन लागल होत जिला.......

         
          अचानक आज आरश्यासमोर उभा असताना समोरून आवाज आला ,
          "मूर्ख आहेस तू !.....अरे खुश राहावी म्हणून दूर केलस तू जिला ,बघ तू तुझ्याचकडे ..
           आता खरच "प्रेम" नावाचा रोग झालाय तुला ..
                                                      "प्रेम" नावाचा रोग झालाय तुला ..
                                                                   
- मोहनिश महंमद खुंटे.
                 

valentine Day: प्रेम दिवस

Valentine Day: प्रेम व्यक्त करण्याचा दिवस

काल संध्याकाळी मम्मीने विचारले ,हा Valentine Day काय असतो ? का करतात हा साजरा? तिला सांगताना मी आपल असच म्हटल मला की माहित काय असतो ..पुढे तिला समजून सांगताना म्हटल अग असतो एक दिवस ज्या दिवशी प्रेम व्यक्त केल जात ..मुल मुली एकमेकांना त्यांच प्रेम व्यक्त करतात.ती अजून पुढचं मला काय विचारणार तेव्हा मीच म्हटल काय ग कालच्या मालिकेत काय झाल न कशीबशी माझी सुटका करून घेतली. आता आजकालच्या पिढीचा Valentine Day तिला समजून सांगायला माझ्याकडे कोणतेच शब्द आत्तापर्यंत तरी न्हवते.
गंमतीची बाब अशी आहे कि हे प्रेम व्यक्त करण्यातच काही जणांची जिंदगी निघून गेली.त्यांच्या ह्या साऱ्या भानगडीत साधत ते रेडीमेड ग्रीटिंग्ज वाल्यांच.आता पहिल्या सारख कुठ राहिलंय कि एखादा प्रेमवीर स्वतःच्या भावना एखाद्या कागदावर लिहून आपल्या प्रेयसीला देतो ,आता काय एक मोठ ग्रीटिंग (२००रु च्या पुढे ) घ्यायच ...TO ...FROM या रिकाम्या जागा भरायच्या नि पोहच करून द्यायचं, बिचारी ती मुलगी हे घेऊन खुश होते ,आतील मजकुर वाचून गालातल्या गालात हसते आणि होकार देते पण , मी तर म्हणतो तो होकार खरा तर ह्या सुंदर ओळी लिहिणाऱ्या त्या कवीलाच दिला गेला असेल ,बिचाऱ्याने कुणासाठी तरी लिहिलेल्या असतील पण REJECT झाल्याने दुसरयासाठी का होईना उपयोगी आल्या.
दोघांच एकमेकांकडे पाहण,चोरून भेटण ,चोरून बोलण सुरु होत, सगळ सुरळीत चालू असताना कुठ तरी माशी शिंकते. घरी समजणं म्हणा ,अभ्यासच तेन्सिओन म्हणा ,करिअर च म्हणा अशा कोणत्यातरी कारणाने दोघांच BRECKUP होत...आता सगळ बंद होऊन जात. दिवसामागून दिवस जायला लागतात आणि परत नवीन वर्षातील आनंद,नंतर येणारी थंडी संपत संपत पुन्हा १४ फेब्रुवारी यायला लागतो ,गल्ली अन गल्ली ,दुकाने परत एकदा प्रेमाच्या लाल रंगाने अगदी बहरली जातात व मघाशी तुटलेली मन ,बिख्रलेली स्वप्न हातात परत एक मोठस  रेडीमेड ग्रीटिंग्ज घेऊन नवीन जोडीदाराच्या शोधात बाहेर पडतात.

गुलाबाच्या त्या नाजूक पाकळीसारख प्रेम असत ...
टेडी बिअर च्या त्या मऊ मऊ कापसापेक्षा पण लुसलुशीत प्रेम असत ....

सोडवायला गेलात तर अडकून हरवून जाल या विचित्र कोड्यात ..
कारण ..थोरामोठ्यांनाही शब्दात वीणता न येणाऱ्या भावनेचं सुंदर अस घरट प्रेम असत ...


To be continue