मंगळवार, ३१ जानेवारी, २०१७

शिंपला

शिंपला

सागरातून एक शिंपला मी आणला
कधी तिची सोबत तर कधी तिच्या आठवणीसाठी सतत जवळच त्याला ठेवला

शिंपल्यामागच्या रहस्यात प्रेम माझं लपलं होत
मंद मंद लाटेच्या सानिध्यात मिठीत तिला मी घेतलं होत

शिंपल्याचीच एक माळ तिच्या गळ्याभोवती मी माळली होती
नजरेला नजर भिडताच गालातच ती लाजली होती

किनाऱ्यावरती बसून रेतीमध्ये घर आम्ही बांधलं होत
शिंपल्याचंच पण देखणं कुंपण त्याच्याभोवती रचलं होत

अजूनही त्या गोड आठवणींमध्ये डोळे आसवांनी भरल्याशिवाय राहत नाहीत
स्वाती नक्षत्रातील पावसाच्या त्या थेंबांशिवाय शिंपल्यातून मोती कधीच मिळत नाहीत...


- मोहनिश महंमद खुंटे
31-01-2017



कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा